Omdraaien, trutjes

Eén van de twee zusjes Stéphanie en Caroline Tatin zat even niet op te letten en deed alleen de appels en de karamel in de pan. Pas na een kwartiertje bedacht ze dat ze het deeg vergeten was. Merde! Snel alsnog een deegje erover heen en weer terug in de oven. Maar ja, zo kon je de taart natuurlijk niet aansnijden. Dus wat deden die Franse moppies? Hop! Hop! Hop! Omdraaien die hap!

Pannetje
De reden om het over deze klassieker te hebben is het bezoek van mijn tweewekelijkse pannenkoekenvriend Coen. Hij had een nieuwe pan gekocht, een prachtige Mauviel M'cook tarte tatin vorm. Nou ben ik dol op pannen, zeker op specialistische pannen. Alleen stond ik toch een beetje raar te kijken naar deze, tja, deze hondenvoerderbak. Ik bedoel, de pan ziet er toch niet uit als een pan? Gewoon een flinke schep Frolic er in, water erbij en Bello kan z'n gang gaan.

Recept
Maar goed, we hadden de pannenkoeken al op en daar zaten we met die bak. Gelukkig had ik nog wat appels, suiker en boter dus we konden het maar net zo goed gaan proberen. Okay, pannetje op laag vuur, 150 gram roomboter erbij met enkele scheppen suiker. Langzaam een beetje karameliseren, vier geschilde appeltjes in partjes erbij en dan in een voorverwarmde oven van 180 graden. Pfoei,  dat valt niet mee zonder steel aan die pan, dat blijft een beetje behelpen. Na vijftien minuten even er uit halen en voorzien van een uitgerold lapje bladerdeeg. Wel even enkele gaatjes er in prikken zodat ie kan ontluchten. Daarna gaat de taart weer terug voor nog zo'n twintig minuten. Even vijf minuutjes af laten koelen en dan mag het: omdraaien die hap! Resultaat: een heerlijk op-z'n-kop-appeltaartje met goddelijk druipende karamelsaus.

Conclusie
Allereerst: Natuurlijk zijn de twee zusjes geen trutjes! Maar ik vond het wel een leuke sequel op een vorig blogje van me...
Dan over de pan. Ik moet eerlijk zijn: de pan is zeker geen hondenvoerderbak: er staat namelijk geen naam op de zijkant en bovendien doet ie het daarvoor veel te goed! Wel vind ik het een hoop centen, 5995 centen om precies te zijn, voor iets waarin je twee keer per jaar een taart in bakt. Maar als je al een goeie koekenpan hebt (of drie) en ook een hapjespan, wok, wadjan, gietijzeren stoofpan (in drie maten), grillplaat, rijststomer (twee), rookoven, steelpannetjes (vier), aspergepan, wildpan (zo'n grote), een paellapan (of drie) en je hebt ook een poffertjes pan, ja, dan zeg ik: kopen die pan!

Links:
- www.tartetatin.org die bestaat dus gewoon!
- De mauviel tarte tatin pan, te kook bij Oldenhof

Aardbeienjam, heel verkwikkend!

Zomaar een schap bij een grutter met potjes aardbeienjam: Extra strawberry jam van Euro shopper, Extra confiture van Bonne maman en Volfruit van Hero. De namen zijn allemaal een beetje hetzelfde: extra, bonne, vol. De prijs daarentegen, omgerekend naar een kilo jam, verschilt nogal: van  € 1,89 voor Euroshopper, via € 5,86 voor Bonne Maman naar  € 6,22 voor Hero. Oeps! Wat te kopen in deze tijden van crisis? Is het volfruit vooral een volle marge voor de marketing machine? Of is de extra van extra strawberry jam met name met ingrediënten?

Zonder hier de Keuringsdienst van Waarde te willen uithangen, ben ik maar eens de etiketten gaan lezen. Allereerst het percentage aardbeien: dat lijkt dan toch wel een beperkte indicatie voor de kosten: Hero (60%) en Bonne Maman (50%) hebben meer aardbeien er in gedaan dan Euro shopper (45%), maar zo groot is dat verschil ook weer niet. In de eerste twee potten gaat er daarna nog suiker, pectine (een geleermiddel) en citroenzuur in. Euroshopper doet dat ook,  maar begint de lijst van ingrediënten (en waar je de lijst mee begint, dat gaat er het meeste in...) met glucose fructosestroop. Ofwel High-fructose corn syrup (HFCS). Klinkt niet veel beter, klinkt zelf als een hockey club. ("Hee kerel, tegen wie moet jij aanstaand weekend? Tegen HFCS! Nee! HFCS uit, altijd lastig!"). Maar het geeft je wel te denken: hoe goed (en dus hoe zoet) zullen die 45% aardbeien zijn geweest als er vooral HFCS bij moet? Wikipedia (voor wat het waard is) maakt het verhaal niet mooier: "Glucose-fructosestroop kan in sommige gevallen hoge concentraties kwik bevatten, wat een gevaar kan vormen voor de gezondheid". Wauw! Nog kwik erbij ook! Heel verkwikkend!

Vandaar nou toch dit stukje over jam? Ten eerste omdat ik een croissantje met jam erg lekker vind. Maar vooral omdat ik graag een Toscaanse crostata bak en niet altijd zin en tijd heb om zelf de jam te maken. Dus ik heb gewoon een hele batterij Bonne Maman potten in huis: abrikozen-, vijgen-, bramen-, frambozen-  en natuurlijk aardbeienjam! 

Recept

Ja, en dan is het een makkie: 2 eieren met 200 gram suiker schuimig kloppen. Dat dan mengen met 375 gram bloem, een halve theelepel zout, de rasp en het sap van een citroen, een zakje bakpoeder en 100 gram gesmolten boter. Bekleed een lage bakvorm met bakpapier, rol drie kwart van het deeg uit tot een ronde bodem en leg dit in de bakvorm. Schep dan zo'n 350 gram jam naar keuze (zelfgemaakt of zelf gekocht) op de bodem. Rol van het restant van het deeg dunne rolletjes en maak hiermee een mooi ruitpatroontje op de jam (dat moet van de Toscaanse bak-omaatjes). Bak de crostata in 25 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Bestuif dan met wat poedersuiker en als je dan nog vers fruit over hebt, nou, dan kun je dat mooi als garnering er op doen! 

Links

• Glucose-fructosestroop op wikipedia

• Keuringsdienst van Waarde