Moulinex grill oven(tje) - What would Steve do with it?

Ineens stond ie daar in de Linda.: een tekening van Jan Rothuizen van het ouwe Moulinex grill oventje van mijn moeder! Grappig hoe sterk een beeld herinneringen kan oproepen. Meteen "hoorde" ik het geluid dat dit machientje produceert: "krrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr...". Meteen "rook" ik de lucht van gegrilde kip: heerlijk gekruid met knoflook en tijm. Urenlang kon ik naar dat apparaat kijken. Stel nou dat Steve J. dat ook had gedaan...

Tekenaar Jan Rothuizen beschrijft in zijn tekening al zijn sentimenten en ik kan niet anders dan me daar bij aan sluiten. Het uitneembare glazen deurtje, de tijdbomklok, de roodgloeiende spiraal: ik vond en vind het allemaal prachtig! En Jan en ik (we go waaayyyyy back) blijken hier niet alleen in te staan. Ook op mijn werk bleek er een Moulinex grill oven fan te zijn. Speciaal voor zijn kippetje-aan-het-spit-met-dragon-en-knoflook haalt hij het ouwe oventje van zolder.

Maar hoe komt het toch dat ik niet in elke keuken nog zo'n grill oven zie staan? Waarom staat deze (samen met de broodbakmachine, de chocoladefontein en de ananasboor) weggemoffeld in de meterkast of op zolder? En zie ik wel magnetrons en frituurpannen op het aanrecht staan? Ach, het zal wel mijn sentiment zijn. Maar toch, stel nou hè, stel dat Steve Jobs' moeder vroeger ook kippetjes-aan-het-spit maakte? Stel nou dat...

The iGrill
Die is dus wit, dat prachtige Apple wit. En scherpe hoeken zitten er natuurlijk niet meer aan: alle hoekjes zijn mooi afgerond. Met dat glazen deurtje was al een goede weg ingeslagen, maar dat wordt nu natuurlijk een Multi-Touch Retina Display. Die kan transparant worden, zodat je de inhoud van je oventje kunt bekijken, maar het is natuurlijk ook de interface naar allemaal slimmigheidjes. Natuurlijk zal Steve er een wifi verbinding inbouwen en kun je direct vanuit de iStore recepten van Jamie Oliver kopen, bekijken en gebruiken. En gebruiken betekent natuurlijk dat niet jij de temperatuur instelt. Nee, op het moment dat je de kip aan het spit steekt en in de houder hangt, weegt de iGrill de kip en bepaalt zo de bereidingstijd en temperatuur. Een vleesthermometer met bluetooth geeft realtime de kerntemperatuur door aan de iGrill zodat deze de bereidingstijd nog verder kan finetunen.

Sharing is caring
"Over vijf minuten is de kip klaar", zegt Siri van de iGrill. Dat weet je omdat je iPhone is gesynchroniseerd met je iGrill. Met de iPhone App voor de iGrill kun je namelijk any time, any place, anywhere in je oven kijken. Prachtig issie weer geworden, de iChicken by Jamie! Snel even een filmpje maken en delen via facebook en youtube. Want ook dat kan met de iGrill. Niet gedeeld is niet gemaakt, nietwaar?

Nou ja, Steve is niet meer dus zullen we het zelf maar moeten doen. Kippie een uur van tevoren uit de koelkast halen en insmeren met olijfolie en bestrooien met zout en peper. Onder het vel kun je knoflook en kruiden stoppen en wat je daar niet in kwijt kunt, stop je in de binnenkant van de kip. Dan de kip aan het spit steken (of in een ovenschaal leggen als je geen spit hebt) en in een voorverwarmde oven (180 graden) plaatsen. Reken voor een kip van een kilo ongeveer een uur. Voor elke 100 gram zwaarder ongeveer 8 minuten extra. Haal na de bereiding de kip uit de oven en laat, bedekt met alufolie, de kip nog 15 minuten rusten. Snijd de kip dan aan, zet een ELPEE op, en ga ouderwets genieten!

links

• http://www.lindanieuws.nl/magazine/
• http://www.janrothuizen.nl/
• De nieuwe variant van Moulinex (Boe!!!) http://www.bol.com/nl/p/moulinex-grill-bakoven-ox1732/9000000011813663/
• http://www.apple.com/

Römertopf, löllig maar wel smöllen

Bij voorbaat sorry. Of sörry. Maar elk woord waarin een o met puntjes staat, roept niet meteen culinaire beelden bij me op. O-umlaut klinkt als Oostblok, als een Duitse verdediger met stoppelbaard, als smöörig. Uitzondering op deze regel vormt de römertopf. Deze terra cotta kleurige ovenschaal staat voor mij gelijk aan geweldig sappig vlees. Aan lekker langzaam eten koken. Maar vooral: de heerlijke geur in huis van kip zoals mijn moeder die vroeger maakte. Met verse tijm, knoflook en altijd die heerlijke jus!

Hoe werkt het?
Het is niet voor niets dat kippie-tok zo heerlijk sappig blijft. Lang, lang geleden toen er nog geen culinaire stoomovens waren, maar wel spelen en brood, wilden de keizers uit Rome dat brood ook wel eens eten met een stukkie wit vlees dat níet zo droog was als hun stoffige slippers. Eén van hun slaven bedacht een list: als we daar nu eens een poreuze, aardewerken schaal voor gebruiken... Dan leggen we die eerst in water zodat de schaal het water opzuigt. Dan zo'n kippenbeest er in (hij liever dan ik, dacht de slavin) en dat dan in zijn geheel in de oven. Door de hitte verdampt dan het water uit de schaal waardoor de kip een soort Turks stoombad ondergaat. Op het eind halen we nog even de grill er overheen (hij liever dan ik, dacht de slavin) voor een lekker krokant korstje en: ecco il pollo con molto gusto!

Mooi?

De römertopf  classic, al vanaf 30 euro

Is deze Schaal (topf) uit Rome (römer) mooi? Dat is natuurlijk een gewetensvraag, maar truttig is de schaal zeker wel. Wie ooit bedacht heeft dat er van die koddige lijntjes in het aardewerk getrokken moesten worden... En dat is dan de "moderne" uitvoering. Wie pech heeft (en dat is bij de aanschaf van zo'n schaal al erg Schnell) heeft dus een Classic exemplaar waarin allemaal kippen, stronken prei, uien, vissen en andere Gotische afbeeldingen zijn geboetseerd. Tja, een pronkstuk is het voor mij niet en ik zie dus wel een gat in de markt voor een wat hipper design. Maar je kunt er wel erg lekkere gerechten mee koken en daar gaat het uiteindelijk toch om!

Kookboekje erbij

Naast die prachtige schaal ben ik ook in het bezit gekomen van een kookboek voor de römertopf: "Römertopf", met als subtitel: "Gezond en zuinig koken". Dat zie je niet zo maar onder een kookboek staan, he: zuinig!? Het ruim 100 pagina's tellende boekje van uitgever Rebo Culinair, onder redactie van Ria van Eijndhoven, komt uit 1988 maar doet veel nostalgischer aan. Naast groente, kip, vlees en visgerechten, helpt dit boekje je ook met recepten voor de supermoderne combi-magnetron! Voor de rest is het genieten van vergeelde foto's (Photoshop bestond nog niet) waarop kippen nog van die papieren koksmutsen op hun poten krijgen en waar de bossen peterselie letterlijk in den bips zijn gestoken. Geweldig! Maar daarom is het volgende recept wel gebaseerd op de braadkip van pagina 60, maar wel even iets aangepast aan 2012:

Kip met worteltjes, tijm en knoflook uit de Römertopf
Ingrediënten:
1 kip van circa een kg.
3 teentjes knoflook
10 takjes tijm
150 gram worteltjes
2 laurierblaadjes
paar plakjes spek
2 plakjes citroenboter of gewoonweg een klont roomboter
olijfolie

Bereiden:

Vooraf: römertopf is in bad geweest

Zet de oven nog niet aan! Anders breekt je prachtige römertopf. Vul de römertopf (schaal en deksel) met koud water en laat 10 minuten staan. Haal de kip uit de koelkast en dep droog met keukenpapier. Pel de knoflookteentjes, snijd in plakjes en verdeel deze over de kip: tussen de dijen, onder het vel, in het karkas, achter de vleugels: als je een plekje ziet mag je het vullen! Doe hetzelfde met de tijm. Bestrooi met peper en zout. Leg er wat van de spekreepjes op en om heen.

Achteraf: mooi krokant en juicy as hell

Spoel het water weg, plaats de kip in de schaal en leg de worteltjes en de laurierbladen er naast en om heen. Doe de deksel op de schaal en plaats de römertopf dan in de oven en zet deze op 50 graden. Verhoog na 10 minuten de temperatuur naar 100 en na nog eens 10 minuten naar 200 graden. Haal na zo'n 60 minuten de deksel van de schaal, doe de boter en eventueel nog wat extra peper en zout bovenop de kip en geef de kip nog 15 minuten in de oven voor dat heerlijke korstje!

Laat de kip, zoals elk groot stuk vlees, even 10 minuten bijkomen op de snijplank (afgedekt met aluminiumfolie) voordat je het mes er in zet. Dat geeft je de tijd om brood te snijden, salade te maken en wijn in te schenken. Dat wordt smöllen!!!

Links:

• Voor wie er eentje wil kopen, pannenland.nl heeft er nog al wat
• En Ria weet raad: haar kookboek voor de Römertopf: makkelijk en zuining.

Super-kakmaddafakka-hete-tomatenchilisaus

In deze koude januari dagen moet je jezelf wel warm houden. Let op: met deze super-kakmaddafakka-hete-tomatenchilisaus met koriander gaat dat helemaal goed komen! Heerlijk op een stokbroodje met gegrilde kippendijen, op rijst met wat groente, op bonen met spek,  en -voor de exotische Hollanders- op n broodje ouwe kaas.

Koriander
Het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het eerst verse korianderblaadjes in een gerecht gebruikte. Of beter gezegd: het gerecht totaal verknalde. Gegrilde tonijn met rode grapefruit, avocado, crème fraîche en dus een beetje koriander. Ik had alleen de foto (het recept zelf niet) kende koriander nog niet en had bij de groenteboer gewoon een bosje gekocht. Hak, hak, hak, hele hand verse koriander er over heen, en die zalige tonijn smaakte dus naar zeepsop. Gatverdamme! Nu weet ik dus dat ik gewoon niet te veel moet gebruiken, maar zelfs dat is voor sommige mensen too much: Het is echt een "je vindt het lekker of juist vies" kruid. In deze salsa is de smaak van koriander matig aanwezig, maar als je weet dat je geen fan bent, dan kun je het vervangen door bladpeterselie en/of basilicum met een scheutje dreft!

Habanero
Hier ga ik niet heel veel over zeggen, anders dan de anekdote dat mijn zoontje van twee in een supermarkt dacht dat het een kleine variant gele paprika was en bijna aan het knabbelen was. Nee, de habaneropeper, met een score van meer dan 100.000 op de schaal van Scoville één van de meest hete pepers op de planeet, moet je op YouTube zien. Om te huilen, zo leuk! Don't try this at home...

Stokbroodje met gegrilde kippendijen, voor negen kerels

Ingrediënten

3 stokbroden, of ander stoer brood

9 kippendijen, ontbot

Voor de tomatenchilisalsa:

1 habanero peper

5 teentjes knoflook

8 pruimtomaten

3 sjalotjes

1 limoen

2 eetlepels verse korianderblaadjes (gedroogd is geen optie)

Bereiding

Maak eerst de salsa. Dit kan een uur van tevoren maar ook prima een hele dag (of zelfs een paar dagen) vooruit. Laat een brede koekenpan of braadpan met een dikke bodem heet worden, zet dan op half vuur.  Rooster in deze droge pan de ongepelde knoflookteentjes, het pepertje en de tomaten in 5 a 10 minuten. Draai ze af en toe om.

Snipper tussendoor de sjalotjes heel fijn. Hak de koriander grof en rasp en pers de limoenen.

Haal de knoflookteentjes uit de pan, verwijder het schilletje en doe in een vijzel. Neem het pepertje uit de pan, snijd doormidden, verwijder de pitjes, hun lijst (dat wat de pitjes bijeen houdt) en het steeltje en voeg alleen het vruchtvlees toe aan de vijzel (of de helft van het vruchtvlees, of een kwart...) en maal tot een fijne pasta. Voeg tenslotte ook de tomaten toe en maal tot een grove salsa.

Voeg de fijngesnipperde sjalotjes, de koriander, de limoenrasp en -sap toe en schep goed om.

Zet een grillplaat op het vuur en laat goed heet worden. Of steek een barbecue aan (kan ook prima in de winter!) en wacht tot de kooltjes wit zijn en er geen vlammen meer zijn. Haal de kippendijen uit de koelkast, dep droog met keukenpapier, bestrooi met zout. Grill de platte kippendijen aan beide kanten zo’n 5 minuten.

Presentatie

Snijd elk stokbrood in drie stukken en snijd deze over de lengte in. Leg op elk stuk een kippendij. Laat de mensen zelf de salsa er op scheppen. Als je vrienden je lief zijn: zet er van tevoren een bordje bij met de tekst: HEET! Zet de zon op, wat vrolijke muziek, een koud biertje erbij en hap in de heerlijke hitte.

Links:

• Kakmaddafakka is natuurlijk afgeleid van de funky Noorse band Kakkmaddafakka. Coole muziek maken die gasten!
• Het recept van de tomatenchilisalsa komt volgens mij uit delicious magazine, ere wie ere toekomt, maar ik weet niet meer welke.
• "Koriander is vies" genetisch bepaald? Heel leuk antwoord op goeievraag.nl
• Algemene info over de habanero-peper op www.VerseOogst.nl
• Scovilleschaal

Voor wie een grote muil heeft

Zoals de kwaliteit van de margherita de kwaliteit van een pizzeria definieert, zo is de club sandwich hét gerecht wat laat zien hoe goed de lunchroom is. Als ik het op de kaart zie, bestel ik m eigenlijk altijd. Maar iedere keer vraag ik me af:
   1) hoe eet ik dit zonder dat mijn muil als een laadklep open staat? 
   2) hoe voorkom ik dat tomaten en komkommers bij mijn buren in het gezicht schieten en 
   3) wáárom liggen er eigenlijk van die stomme, onnodige chipjes bij?
Kortom: Club Sandwich, hoe eet je dat in godsnaam?!

De club sandwich is zo'n prachtige klassieker! En kent daardoor ook heel veel verschijningsvormen:  geroosterde, gegrillde of gerookte kip; wel/niet met komkommer, tomaat, rode ui (jek!), sla, spek, ham, zalm of tonijn en, als je pech hebt, de gouden IKEA-hotdog-versiering: mayonaise, mosterd & ketchup. Dat alles wordt bijeengehouden tussen drie, vier of vijf boterhammen, diagonaal doorgezaagd, ergens zit er dan een stokje in om de boel bijeen te houden. En tenslotte trekt men een zakje Lays chips open...

The battle
Tja, en dan begint het gevecht. Je pakt een stapeltje, trekt de prikker er uit en probeert een eerste hap te nemen. Kansloos natuurlijk. Zo groot is je mond helemaal niet en de uiteinden van de sandwich beginnen een beetje te lellen. Mes en vork pakken? Welnee, je doet gewoon een tweede poging. Weer mislukt. Ondertussen begint je sandwich uiteen te vallen: de harde, gladde tomaten en komkommerschijfjes glibberen tussen de saus weg en de eerste klodders saus zitten op je vingers. De sandwich afpellen in enkele boterhammen? Cruciale misser! Onder- en bovenkant zijn besmeurd met saus en dus plakt nu alles aan elkaar maar vooral aan jou. Met een mix van vouwen, rollen, stouwen en scheuren verorber je de club sandwich dan eindelijk toch, maar fraai was het (weer) niet. En dan zitten die chipjes je nog aan te staren. En onbedoeld kauw je ook die nog weg...

Pimindekeuken Club Sandwich
Mijn versie van de club sandwich: gewoon niet te veel ingrediënten; dan wordt die stapel niet zo hoog. Ten tweede: geen gladjakkers erbij. Wel gebruiken: smaakvol vlees, goede kaas, een blaadje stevige sla voor frisheid en contrast. En tenslotte: een intens lekkere, vette mayo en je niet te veel storen aan je vieze vingers. It's inevitable!

De Pimindekeuken Club Sandwich

Ingrediënten

3 sneetjes casino wit brood 

1 kippendij van circa 100 gram

6 plakjes pancetta

2 plakken cheddar kaas
2 blaadjes little-gem-sla

Voor de mayo:

1 eetlepel mayonaise

1 eetlepel crème fraîche 

10 sprietjes bieslook

1 mespuntje geraspte mierikswortel
1 eetlepel geraspte grana padano

sap en rasp van een halve limoen

paar druppels tabasco of peperoncino-olie

paar druppels gembersiroop

verse zwarte peper en grof zeezout

Voorbereiding

Bak de plakjes pancetta uit in een droge koekenpan op laag vuur. Dep de kipfilet droog, wrijf in met peper en zout en bak of grill de kipfilet. Snijd in plakjes van ½ cm dik. Was de sla en maak droog in een centrifuge of in een droge theedoek. Snijd de bieslook in hele dunne ringetjes. Meng de mayonaise en de room met de grana padano, mierikswortel, bieslook, tabasco, limoensap en -rasp en gembersiroop en breng goed op smaak met peper en zout. Rooster of grill de sneetjes brood.

Go-go-go!
En dan gaan we stapelen. Smeer het eerste sneetje brood in met ¼ van de mayonaise en beleg dit met de helft van de kip, 3 plakjes pancetta, 1 plakje cheddar en 1 blaadje sla. Besmeer het tweede sneetje brood aan twee kanten met de mayo, plaats er op en maak weer een laagje van de kip, spek, kaas en sla. Besmeer tenslotte het laatste sneetje met de resterend ¼ van de mayo en plaats deze (mayokant onder!) op de laatste laag.

Druk de club sandwich stevig aan, prik in elke zijkant een satéstokje en snijd de sandwich twee keer diagonaal door middel, waardoor je vier ietwat hoge driehoekjes krijgt met in elk een stokje.

That’s it! Geen olijven, geen chips en min of meer beschaafd te eten.

Alleen maar ...

Côte de bœuf

Kip met citroen en tomaat

Stel: Je gaat naar een onbewoond eiland (of de sinistere versie: naar de gevangenis) en mag voortaan alleen maar één soort vlees eten. Rund, lam, kip, konijn, hert: het maakt niet uit, er is voorraad genoeg. Maar als je de keuze eenmaal gemaakt hebt, is het dag in dag uit alleen maar…


Kip? Een gebraden kip op zondag, met rozemarijn-aardappeltjes en salade vind ik heerlijk! En kip tandoori met naanbrood is natuurlijk ook zalig. Om maar te zwijgen over een geroosterde sateh, naast de rijst en gado gado. Maar altijd kip? Dan eet je dus nooit meer…


Rund! Je kunt toch niet zonder een stokbroodje rosbief met verse peper en gemalen zeezout? Nooit meer een carpaccio onder de Italiaanse zon? En ach en wee: geen bloederige rib-eye, lellend op mijn bord om die fles Bordeaux te ondersteunen? Exit entrecote met knoflook en Provençaalse kruiden. Ik wil niet zonder de smaak van een Bistecca Fiorentina! Maar kan ik zonder de smaak van…

Italiaans worstje

Varken? Nog meer dan kip en rund loopt het varken door alle maaltijden heen. Van ontbijt tot avondsnack, van zomer tot winter, altijd komt Miss Piggy langs. Eieren met spek, Prosciutto di Parma met fruit, jonge tuinbonen met pancetta, lardo di Colonnata op geroosterd brood, uitgebakken kaantjes, alle paté’s uit la France, karbonades met venkel, arrosta di maiale met rozemarijn en knoflook, babi ketjap bij de Indische rijsttafel, een heel speenvarken aan het spit met citroen en laurier in gaten en holen, zo maar chorizo uit het knuisje. Ahhh…Ja, ik denk dat ik voor varken ga! Alhoewel, alleen maar varken betekent nooit meer Coq au Vin en nooit meer Boeuf Bourguignon. Dus misschien toch alleen maar…